فیلم 8. شیار 143 -) جمعه 18 اردیبهشت 1394

حیف...

حیف از جوونایی که رفتن و جون دادن و پرپرشدن تا ما زیر پرچم خودمون بمونیم...

حیف از مادرایی که انتظار کشیدن و عذاب کشیدن و رنج هر روزه داشتن...

حیف...

حیف از الآنی که...

حیف با دهان پر نمیشه و نباید حرف زد...

خدایا خودت حفظمون کن...

پ.ن: اوجش انتهاش بود... که اونچه نصیب مادر شد یه مشت استخون بود... همون که از خدا گرفته بود به خدا باز پس داد...

/ 0 نظر / 13 بازدید